17 september

Omdat ik weer even goed internet heb, kan ik een verslag van de afgelopen dagen publiceren.
We hebben er nog een derde dag Rome aan toegevoegd. Wederom reisden we met het openbaar vervoer, en daarin kom je mensen van allerlei pluimage tegen. Wij begonnen al aardig geroutineerd te raken in het verplaatsen via de metro.

Deze derde dag was een fundag: geen kerken of musea, maar alles van buitenaf bewonderen.
We gingen achtereenvolgens naar het Colosseum en hetVittorio Emanuele II-monument, in de volksmond “Bruidstaart” – een protserig hoog gebouw dat het graf van de onbekende soldaat herbergt en waarin ook een museum gevestigd is. Van bovenaf heb je een prachtig uitzicht over Rome.

Daarna wandelden we verder naar de Trevifontein. Daar belandden we op een terras, waar we voor een colaatje flink in de buidel moesten tasten 🤑. Vervolgens gingen we door naar de Spaanse Trappen, die we natuurlijk beklommen. Bovenaan staken we in de kerk, bij het relikwie van de heilige Thérèse, een kaarsje aan, voor al die dingen die ons bezighouden.

We waren op tijd terug op de camping voor een frisse duik en om ons voor te bereiden op de volgende dag. Die stond in het teken van Saturnia – een bestemming die al lang op het wensenlijstje stond. We moesten flink wat heuvels trotseren, maar daar draait Bouw inmiddels zijn hand niet meer voor om.

Bij Saturnia ligt een warmwaterbron. De foto's hadden niet overdreven – het was er werkelijk prachtig. Een natuurlijk terrassenbad met heet, zwavelhoudend water. We genoten volop van de warme baden en watervalletjes, en keerden een ervaring rijker terug naar de nabijgelegen camperplaats.
De volgende ochtend stonken we (rotte-eierenlucht!) de camper uit 😅.

Gelukkig reisden we daarna door naar Cecina, een strandbestemming met een camping direct aan zee. Daar gingen we meerdere keren te water en sloten af in het zwembad (chloor – heerlijk!). Toen was de zwavellucht eindelijk verleden tijd. We verbleven hier drie nachten.

Cecina was meteen ook het slot van de reis met Ad en Leunie; zij keerden huiswaarts.
Wij trekken verder naar Hurecourt in Frankrijk, waar nicht Marieke camping la Jonguille runt – en waar ook onze dochter Judith naartoe komt.
Daarover bericht ik binnenkort!